Oranje Boven! #4

Vorige afleveringen: #1, #2, #3

logoIt’s Good to be the King. Ik ben nu drie maanden bondscoach van het Nederlands elftal en het leven lacht me toe. Nog geen wedstrijd verloren, nog geen doelpunt tegen en koploper in de kwalificatiegroep. Het leven is goed. Deze maand nog ‘even’ thuis winnen van Frankrijk en dan oefenen tegen Zuid-Afrika. Beide wedstrijden zijn in Nederland, dus we blijven lekker chillen in het hotel in Noordwijk. Dikke hiphop, sigaar erbij. Winston en ik vermaken ons wel.

Ondanks dat we nu al hippe clubs in Moskou en St. Petersburg aan het uitzoeken zijn, nemen we nog wel even de tijd om een selectie samen te stellen. We hebben twee problemen tijdens deze interlandperiode: Frankrijk is fucking goed en Strootman is geschorst.

Behalve het ontbreken van Strootman, moeten we ook Virgil van Dijk missen. Een verstuikte enkel houdt hem aan de kant. Zucht. Waar is de tijd van de pijn wegstampen gebleven? Ook de beoogde opvolger van Strootman, Jordy Clasie, is nog geblesseerd. Wat te doen? Het advies van Winston: selecteer Jonathan De Guzman. Met een gemiddelde van 6,19 na 7 wedstrijden voor Chievo Verona zit De Guzman echter niet in de beste periode van zijn loopbaan. Het advies van Winston sla ik dan ook in de wind. Wel via een briefje dat ik onder zijn deur door schuif. Ik ga het hem echt niet in zijn gezicht zeggen.

De keuze valt uiteindelijk op Daley Blind. Bij Manchester United is hij basisspeler en met een gemiddelde van 7,73 na 15 wedstrijden doet hij het daar eigenlijk verschrikkelijk goed. Zijn goede spel heeft hem zelfs interesse opgeleverd van FC Barcelona en Real Madrid. Toch niet de minsten. Tegenover het wegvallen van Van Dijk en Strootman, staat dan wel weer de terugkeer van Quincy Promes en Tim Krul. Al met al ziet de selectie er als volgt uit:

Doel: Jasper Cillessen, Tim Krul en Maarten Stekelenburg

Verdedigers: Daley Blind, Jeffrey Bruma, Stefan de Vrij, Daryl Janmaat, Erik Pieters, Ron Vlaar, Joël Veltman en Patrick van Aanholt.

Middenvelders: Wesley Sneijder, Marten de Roon, Arjen Robben, Memphis Depay, Leroy Fer, Davy Klaassen, Quincy Promes, Davy Pröpper, Riechedly Bazoer en Georginio Wijnaldum.

Aanvallers: Luuk de Jong en Vincent Janssen.

Voor de wedstrijd zijn de verhoudingen duidelijk. Frankrijk staat op twee punten achterstand ten opzichte van ons. Winst betekent dus een voorsprong van vijf punten en dan kunnen we serieus hotels gaan boeken in Rusland. Een nederlaag doet ons terug zakken naar de 2e plek en indien Zweden van Wit-Rusland wint, dan staan we met hen op gelijke hoogte. De opdracht is duidelijk: gewoon winnen. Of zoals Winston het zegt: we mogen niet buigen!!

De elf die niet mogen buigen zijn als volgt:

opstelling-v-frankrijk

De kwaliteiten van Frankrijk mogen bekend zijn. Hoewel het EK in eigen land met een verloren finale teleurstellend verliep, hebben ze veel betere spelers dan wij: Pogba, Martial, Griezmann, Lloris, Payet en ga zo maar door. We hebben een klein beetje mazzel door de blessures van Karim Benzema en N’Golo Kanté, maar het zal ongetwijfeld een zware avond worden.

frankrijk-thuisDe wedstrijd is 18 (!!) seconden onderweg als de Fransen al van zich laten horen. Giroud volleyt de bal vanaf zestien meter snoeihard op doel, maar Krul laat zien waarom hij tussen de palen staat. Met een katachtige reflex slaat hij de bal weg. Janmaat schiet de bal vervolgens voor de voeten van Martial naar veiligheid. Maar we gaan niet als een mak lammetje op de slacht wachten. Met een indrukwekkende dribbel trekt Robben naar binnen en vanaf de rand van het penaltygebied haalt hij uit, maar helaas is Lloris nog steeds een van de beste doelmannen ter wereld. Maar het gevaar is nog niet geweken voor de Fransen. Uit de daaruit voortkomende corner kopt De Vrij maar net naast. Er zijn nog maar 8 minuten gepasseerd en mijn hart slaat alweer 160 keer per minuut. Het is uiteindelijk de derde corner van Sneijder die de ban breekt (iets met scheepsrecht…). Lloris tast op gruwelijke wijze mis en het is voor Depay dan een koud kunstje om de bal in het lege doel te koppen: 1-0!! Met deze stand gaan we de rust in. Trots als een vader kijk ik naar ‘mijn’ jongens. Ik vertel ze dat ze moeten waken voor gemakzucht en stuur ze dan weer terug het veld op. We zijn er nog niet… Ondanks het inbrengen van Gignac, Coman en Payet willen de Fransen maar niet gevaarlijk worden. In de 70e minuut grijp ik in. Janssen komt erin voor de teleurstellende De Jong en Wijnaldum vervangt de moe gestreden Klaassen. We slagen erin de Fransen neutraliseren en krijgen via een counter in de 82e minuut de tot dan toe grootste kans van de tweede helft. Pieters wint de bal van Griezmann en stuurt Depay weg. Die geeft voor, maar de kopbal van Sneijder wordt knap gered door Lloris. Depay zet zijn droomavond voort in de 83e minuut met een mooie dribbel naar het midden. Helaas gaat zijn schot ruim over. We blijven de gevaarlijkste ploeg op het veld. In de blessuretijd komt de bal na een afgeslagen corner voor de voeten van Wijnaldum, die zich geen moment bedenkt. Hij haalt uit, maar zijn schot wordt gekeerd door een uitstekend keepende Lloris, die daarmee probeert zijn fout uit de eerste helft te herstellen. Het laatste fluitsignaal klinkt hemels in de oren. Vol ongeloof kijk ik Winston aan, die alleen maar zelfverzekerd knikt. Wat is die man een God! Maar belangrijker nog: we hebben gewonnen van de EK-finalist. Een elftal vol sterren, waaronder de duurste voetballer aller tijden, verslagen door een team met een linksback van Stoke City en en een rechtsback van Watford. Fantastisch!

Elders in de poule winnen Zweden en Bulgarije allebei met 3-1 van hun respectievelijke tegenstanders Wit-Rusland en Luxemburg. Drie punten scheiden mij van de nummer twee Zweden en de teleurstellende Fransen zakken af naar de derde plek op een ruime vijf punten afstand.

Na de zenuwslopende partij tegen Frankrijk volgt er nu iets luchtigs. In het Philips Stadion spelen we op vriendschappelijke basis tegen Zuid-Afrika. Een prima moment om de spelers aan het werk te zien die tot dusver niet of amper in actie zijn gekomen. Jongens als Joël Veltman, Patrick van Aanholt en Marten de Roon mogen vanaf de aftrap laten zien waarom zij bij Oranje zitten. De opstelling wijkt dan ook op veel posities af van het heldenteam dat Frankrijk versloeg:

opstelling-v-zuid-afrika

Bij Zuid-Afrika zitten een aantal bekende namen in de spelersselectie. De meest opvallende is Lars Veldwijk, spits van PEC Zwolle. Dankzij een Zuid-Afrikaanse vader heeft hij al 2 interlands mogen spelen voor Bafana Bafana. Een andere bekende is Kermit Erasmus, oud-spits van Feyenoord en Excelsior. In hun eigen kwalificatiereeks is Zuid-Afrika prima bezig. In een poule met Senegal, Burkina Faso en Kaapverdië staan ze na 2 wedstrijden met 4 punten bovenaan. Maar dit Zuid-Afrika mag voor ons geen probleem zijn. Ze spelen in een smalle 4-3-3, dus ik zeg tegen mijn spelers dat ze lekker de vleugels moeten opzoeken.

zuid-afrika-thuisDe tactische instructie heeft gelijk effect. In de 12e minuut staan we alweer met 1-0 voor. Promes draait weg bij zijn directe tegenstander Masilela en zijn voorzet komt bij de tweede paal op het hoofd van Wijnaldum. Promes is werkelijk niet te stoppen en een paar minuten naar de openingstreffer rent hij alweer weg bij Masilela, maar dit keer komt zijn voorzet op de paal. Er is net een half uur gespeeld wanneer we de voorsprong verdubbelen. Janmaat gooit ter hoogte van de penaltystip in, Janssen speelt de bal door naar Wijnaldum en die schiet vanaf elf meter raak. De tweede helft sukkelt wat voort en er gebeurt weinig. Typisch voor een vriendschappelijke wedstrijd. Doorgaans een complete tijdverspilling voor iedereen die de moeite neemt naar het stadion te komen of via de tv te kijken. Maar dan! In de 86e minuut slaagt Lehlohonolo Majoro waar onder meer Griezmann, Giroud, Berg en Dzeko niet geslaagd zijn. Scoren tegen mijn Oranje.  De 30-jarige spits van Cape Town City reageert attent op een mooie pass van Erasmus, loopt eenvoudig weg van Veltman en weet Cillessen in de verre hoek te passeren: 2-1. Ik weet het, het is een vriendschappelijke wedstrijd, maar het eerste tegendoelpunt doet pijn. Veel pijn. Bijna evenveel pijn als de vuist van Bogarde wanneer hij het ruitje van de dugout kapot slaat. Veltman maakt zijn dekkingsfout in de 90e minuut goed. Na mee opgekomen te zijn, wordt hij op de rechterflank weggestuurd door Pröpper en zijn voorzet vindt Wijnaldum bij de tweede paal: 3-1. Het doelpunt is bijna identiek aan de eerste van de avond. 3-1 is ook de eindstand van de wedstrijd. Het tegendoelpunt heeft veel pijn gedaan, maar liever tijdens een vriendschappelijk duel dan tijdens de kwalificatie of de WK-finale (je weet het niet…).

Met slechts dit kleine krasje in ons blazoen nemen Winston en ik ongeslagen afscheid van 2016. Volgend jaar zullen we de kwalificatie voor het WK moeten zeker stellen en deze ploeg verder klaar stomen voor een tocht door de grachten van Amsterdam.

Volgende aflevering: de kwalificatiereeks gaat door tegen Luxemburg.

 

 

Advertisements