Onrust in Wolverhampton

Paul Lambert heeft Wolverhampton Wanderers gered van de degradatie, maar onrust achter de schermen kan hem alsnog zijn baan kosten.

De verwachtingen waren al niet hoog voordat er afgetrapt werd vorig jaar augustus, maar ondanks dat was het afgelopen seizoen een tegenvaller voor Wolverhampton Wanderers. Een voorzichtig optimisme door de komst van de nieuwe Chinese eigenaren werd getemperd door hun opvallende beslissing om Walter Zenga aan te stellen als trainer. Zij die dit geen goede aanstelling vonden kregen gelijk toen de voormalige keeper van het Italiaanse nationale elftal eind oktober werd ontslagen, met Wolves op de 18e plek van de ranglijst en met slechts vier overwinningen uit veertien wedstrijden.

De aanstelling van Paul Lambert als zijn vervanger leek een meer verstandige beslissing. Lambert kreeg veel aanzien door de promotie met Norwich City naar de Premier League, maar sinds zijn vertrek naar Villa Park aan het einde van het seizoen 2011-2012 ging het steeds minder met loopbaan van de Schotse trainer. In zijn 2,5 jaar bij de club lukte het Lambert niet de neergang van Aston Villa te stoppen en ook zijn latere tegenvallende periode bij Blackburn Rovers kan worden gezien in de context van werken bij een zeer onrustige club.

Aan het einde van het seizoen bevond Wolves zich in een iets betere positie dan ten tijde van Zenga’s ontslag. De club eindigde het seizoen op de vijftiende plek, een comfortabele zeven punten boven de streep, maar er zaten periodes tussen waarop het leek alsof Wolves meegezogen zou worden in de degradatiestrijd. Deze periode werd enigszins opgefleurd door een goed FA Cup toernooi, waarin zowel Stoke City als Liverpool werden verslagen, alvorens thuis zelf uitgeschakeld te worden door Chelsea. Nu een eventuele degradatie is afgewend, hopen de Wolverhampton fans dat Lambert de middelen krijgt om een team te bouwen dat mee kan doen om promotie.

Maar voor de derde keer in een jaar zijn er geruchten van een trainerswissel, waarbij Lambert plaats zou moeten maken. Dit is niet heel opvallend. De modus operandum van de moderne clubeigenaar neigt naar het constant willen wisselen van de trainer en hoewel je zou kunnen betogen dat Lambert gehandicapt werd doordat hij moest werken met een elftal dat was samengesteld door iemand anders, zijn er maar weinig clubs die hun trainer de kans geven zich te ontwikkelen.

Maar bij Wolverhampton Wanderers lijkt er meer aan de hand te zijn dan het alledaagse verhaal van een clubeigenaar die een trainer ontslaat. Jeff Shi van Fosun International, de man die de leiding heeft in Molineux, schijnt nauwe banden te hebben met Gestifute, het agentschap van zaakwaarnemer Jorge Mendes, en dit heeft geleid tot ruzie met Lambert over wie het laatste woord heeft bij transfers.

Het spreekt vanzelf dat Lambert niet meteen ontzettend populair is bij de fans van Wolverhampton. De verbetering in de prestaties na het ontslag van Zenga is niet dermate groot dat er veel protest zou plaatsvinden als hij zou moeten vertrekken. Maar er is een zeker ongemak wat betreft de nauwe banden tussen Shi en Mendes. Beschuldigingen van belangenverstrengeling lijken niet ver van de waarheid te liggen wanneer iemand die financieel kan profiteren van transfers ook het laatste woord heeft op dat gebied. En zelfs de mensen die dit geen probleem vinden, kunnen niet ontkennen dat van de twaalf spelers uit Mendes’ spelersstal die in Molineux spelen, alleen Helder Costa een succes is geweest.

Wat we hier zien kan overigens ook gezien worden als een cultuurverschil tussen zakendoen in China en het leiden van een voetbalclub in het Westen. In een fascinerend artikel op Policy Forum, legt Simon Chadwick van Salford University het uit:

“Netwerken zijn zo belangrijk in de Chinese zakencultuur dat ze er een naam voor hebben: guanxi. De letterlijke vertaling van guanxi is vaak moeilijk te geven, maar het wordt soms simpelweg gedefinieerd als ‘relaties en connecties.’ Guanxi gaat dieper dan we in het Westen denken en is gebaseerd op het uitwisselen van gunsten. Een Chinese zakenman zal vaak iets aan iemand geven, zodat hij later die persoon om een gunst kan vragen.”

Fosun is voor twintig procent eigenaar van Gestifute en Jeff Shi zou kunnen betogen dat het niet zijn fout is dat slechts een klein aantal mensen in het Verenigd Koninkrijk begrijpen wat guanxi is en dat Wolverhampton Wanderers niet meer is dan een tandwiel in een veel grotere machine die verder reikt dan het terug brengen van Premier League voetbal naar de West Midlands.

Maar skeptische Wolverhampton supporters zullen hier vraagtekens bij zetten. Het is prima om een tandwiel te zijn in een grotere machine, maar tandwielen kunnen vervangen worden. Wat gebeurt er als het model dat wordt gebruikt bij Wolves niet werkt? Het is niet alsof de club niet vaker in grote problemen is geweest; Blackburn Rovers en Nottingham Forest zijn voorbeelden van hoe het kan aflopen met clubs en onervaren eigenaren. Dit geldt met name in de Championship, waar de geur van wanhoop in de lucht hangt en de pot met goud aan het einde van de Premier League regenboog zo dichtbij is dat je het gevoel hebt dat je slechts je hand hoeft uit te steken om het te kunnen pakken. Het is een vruchtbare divisie voor slechte besluitvorming en niemand is immuun voor een ineenzakken dat anderen al is overkomen. Het kan zomaar een interessante zomer worden in Molineux.

Dit bericht is een vertaalde versie van het artikel ‘Wolverhampton Wanderers: Paul Lambert & A Clash Of Cultures’ dat is geschreven door Ian King en op 18 mei 2017 verscheen op de site van Twohundredpercent.

Advertisements