De prijs van tien jaar wanbeleid

Gedegradeerd, zonder trainer en te koop voor een spotprijs: Sunderland betaalt de prijs voor ruim tien jaar wanbeleid. En het einde is nog niet in zicht.

In haar trotse historie, waarin er zes kampioenschappen werden behaald, kreeg Sunderland illustere bijnamen als ‘het team met al het talent’ en de ‘Bank of England club’ (een bijnaam voor clubs met veel geld – red.). Tegenwoordig lijkt de laatste bijnaam – afkomstig uit de jaren vijftig – een wrede grap. Na een decennium in de Premier League hebben de gedegradeerde Black Cats een schuld van €125 miljoen, staat het te koop en is er geen hoofdtrainer. Met 12 vertrokken spelers sinds het einde van het seizoen is er een week voor het begin van de voorbereiding slechts een zeer smalle selectie aanwezig.

Bovendien werd de situatie nog verder verergerd doordat Derek McInnes, de gedroomde opvolger van David Moyes, op het laatste moment besloot bij Aberdeen te blijven. Martin Bain, de algemeen directeur van Sunderland, was weken bezig geweest met McInnes, maar de Schot vond dat er te veel onzekerheid was over de toekomst van de club. Dit betekent dat zo lang de onderhandelingen over een overname niet afgerond zijn, de club stil staat.

Sunderland had er zodanig veel vertrouwen in dat McInnes en diens assistenten zouden komen, dat zij alvast besloten afscheid te nemen van assistent-trainer Paul Bracewell. Diens vertrek heeft tot gevolg dat veldtrainer Robbie Stockdale het trainingskamp in Oostenrijk moet voorbereiden. Stockdale is bovendien slechts één van de drie stafleden die nog in functie zijn, naast keeperstrainer Adrian Tucker en hoofd jeugdopleiding Elliot Dickman.

De situatie bij Sunderland doet denken aan de chaos bij Hull City van vorig jaar zomer toen een geplande overname (die uiteindelijk niet doorging) ervoor zorgde dat er geen nieuwe spelers werden gecontracteerd, Steve Bruce als manager werd ontslagen en er slechts negen eerste elftalspelers meegingen naar een trainingskamp in Oostenrijk. Om deze chaos te voorkomen heeft eigenaar Ellis Short een deadline voor de overname gesteld. Als er begin juli geen deal op tafel ligt, dan zal de Amerikaanse zakenman de onderhandelingen stop zetten en doorgaan als eigenaar van de club. Maar ook al wordt er een akkoord bereikt voor het verstrijken van de deadline, dan nog zal de uiteindelijke overname waarschijnlijk niet voor het begin van de herfst afgerond worden.

Maar voordat het zover is, moet er eerst een akkoord worden bereikt over de prijs. Short – die vanaf 2008 ongeveer €225 miljoen van zijn eigen geld in Sunderland heeft geïnvesteerd – heeft een bod van €57 miljoen van een Duits consortium afgeslagen en blijft erbij dat hij de club niet voor minder dan €96 miljoen wil verkopen, wat al een behoorlijke prijsdaling is ten opzichte van de €193 miljoen die hij vorig seizoen vroeg. Een andere geïnteresseerde partij, tv-productiemaatschappij Fulwell73, wil ook niet verder gaan dan €57 miljoen, ondanks dat zij geleid wordt door fanatieke Sunderland fans en Tony Adams op het oog hebben als de man om het tij te keren.

Sunderland-eigenaar Ellis Short

Als Short gedwongen wordt te blijven, dan zal hij niet meer dan 17 tot 22 miljoen euro ter beschikking stellen aan de opvolger van Moyes om te investeren in de selectie. Gezien de verkoop van Jordan Pickford aan Everton voor €34 miljoen en de overgangsbetaling van €53 miljoen lijkt dit wel heel erg gierig. Short heeft echter genoeg van alle mislukte transfers waar de club zich de afgelopen vijf jaar in lijkt te hebben gespecialiseerd. Het meest recente voorbeeld hiervan is de uitspraak van de rechter dat Sunderland nog €10,5 miljoen moet betalen aan Internazionale voor Ricardo Álvarez. De Argentijnse vleugelspits kwam in augustus 2014 op huurbasis naar Sunderland op voorspraak van trainer Gus Poyet. Álvarez kon maar slecht wennen aan Engeland en kwam niet vaker dan vijf keer in actie. Het huurcontract stelde echter dat Sunderland gedwongen was de speler te kopen als zij degradatie konden voorkomen. Sunderland claimde dat deze clausule niet rechtsgeldig was vanwege een knieblessure waar Internazionale niks over had gezegd, maar de rechtbank verwees dat argument naar de prullenbak.

Desondanks is het lastig om precies te kunnen beoordelen hoe Sunderland in deze situatie terecht is gekomen na tien jaar in de rijkste competitie ter wereld. Het is zoals spits Joel Asoro het onlangs al zei: “Sunderland ontving €106 miljoen vanwege hun laatste plaats, hoezo hebben zij geen geld?” Het antwoord ligt in de catalogus vol slechte aankopen van de talloze trainers, waarvan er zeven in vijf jaar tijd zijn aangesteld. Het is illustratief dat Sunderland tussen augustus 2011 en januari 2017 er niet in is geslaagd een speler met winst te verkopen en slechts geld overgehouden heeft aan vijf van de 48 spelers die zij aangetrokken hebben. Asoro legt wederom de vinger op de zere plek: “Sunderland heeft veel geld gehad, maar dit niet goed uitgegeven.”

De puinhoop opruimen bij een club waar nog altijd meer dan 40.000 toeschouwers op af komen is een grote uitdaging. De door de overnamegesprekken ingelaste pauze geeft algemeen directeur Bain in ieder geval de tijd om een nieuwe trainer te vinden, een vacature waarvoor Simon Grayson (Preston North End), Nigel Clough (Burton Albion), Paul Heckingbottom (Barnsley), Chris Wilder (Sheffield United) en Paul Lambert (clubloos) in aanmerking komen. Deze namen maken de Sunderland fans weinig enthousiast, zoals dat wel gebeurde toen Leonid Slutsky werd aangesteld bij Hull City of Gary Monk bij Middlesbrough. Men vindt dan ook dat Bain – geadviseerd door zijn Schotse landgenoten Walter Smith en Graeme Souness – te weinig fantasie heeft voor deze belangrijke zoektocht. De voormalige topman van Glasgow Rangers en Maccabi Tel Aviv heeft geen moeite zichzelf te verkopen, maar hij moet nu laten zien dat hij in staat is Sunderland weer op te bouwen.

Dit bericht is een vertaalde versie van het artikel ‘Sunderland continue to pay the price for more than 10 years of mismanagement dat is geschreven door Louise Taylor en op 20 juni 2017 verscheen op de site van The Guardian.

Advertisements